Elektrische auto’s

De wedergeboorte van elektrische auto’s.

Als je op YouTube zoekt op elektrische auto’s, bijvoorbeeld in combinatie met Tesla, dan kom je verrassend snel niet in 2017 maar in 1906 terecht. Zoals hier:

Elektrische auto’s zijn namelijk bepaald niet nieuw. En het probleem van elektrische auto’s; hoever kan ik ermee rijden, al helemaal niet. Het probleem van dik 100 jaar geleden is ook vandaag de dag nog precies hetzelfde.

Toch begint het er nu op te lijken dat het probleem opgelost raakt. De Tesla is de eerste auto waarmee je moeiteloos vele honderden kilometers kunt rijden. En die er nog leuk uitziet bovendien. Binnenkort komen er meerdere op de markt. Met name de Opel Ampera-e heeft mijn aandacht getrokken. Die auto kost zo rond de 40000 euro, en dat is veel geld. Maar als je gaat rekenen met de lagere bijtelling, minder brandstofkosten en minder onderhoud, dan kom je verrassend dichtbij de kosten van onze huidige auto van 20 mille. En dat maakt dat de keuze voor geheel elektrisch rijden in de komende jaren opeens een reële optie wordt. Het komend jaar sta ik zeker nog regelmatig bij de pomp. Maar hoe dat er daarna uit gaat zien, ik zou het op dit moment niet durven zeggen.

Ooievaars

Vooropgesteld; ooievaars zijn fraaie dieren. Zou het komen door de scherpe zwart-wit tekening die ze op hun lijf hebben? Of de manier waarop ze soms heel lang met hun vleugels wijd gespreid door de lucht zweven? Ik denk dat het vooral komt omdat ze enkele tientallen jaren geleden bijna waren uitgestorven. En dat ze daarom ook nu nog vrij zeldzaam zijn. Maar niet bij ons in de buurt.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Inmiddels gaat het weer veel beter met de ooievaars in Nederland. Er waren, vlak voor het uitsterven, enkele ooiveaar stations in het leven geroepen waar actief ooievaars naar toe werden gelokt en verzorgd. Bij ons in de buurt was er zo een, maar vanwege succes is deze inmiddels opgedoekt.

In Olst, het dorpje waar ik woon, was toen wij er kwamen wonen één bewoond nest. Inmiddels zijn alle palen die her en der staan al vroeg in het seizoen bezet. We vragen ons af hoe dat verder moet in de komende jaren. Misschien bij Deventer een bord neerzetten “Olst is vol”? Zodat ze doorvliegen naar een volgend dorp? Of zullen ze, net als gewoon in de natuur, gaan nestelen in bomen. Ook dat hebben we al een paar keer hier gezien.

Het blijft ondertussen een buitengewoon fraai gezicht als er soms wel 10 of meer ooievaars samen in de uiterwaarden op zoek zijn naar eten. Ze zijn ook echt niet schuw; autoverkeer of tractoren deren ze niet veel. En bij tijd en wijle zitten ze al vroeg in de ochtend bovenop de lantarenpalen te kijken hoe auto’s met forensen zich naar het werk spoeden.

We zullen zien hoe het over 10 jaar is. Met dit tempo van vermenigvuldiging worden ooievaars op enig moment een plaag. Maar gelukkig hebben we dat moment nu nog niet bereikt en kunnen we er bijna dagelijks van genieten.

Zweefvliegen

Waarom stond zweefvliegen ook alweer op mijn bucketlist? Misschien wel omdat ik niet van kelders hou, maar wel van hoogte en lucht. Gek genoeg heb ik wel last van hoogtevrees; een ladder is niet mijn vriend. Maar in de bergen daarentegen is de beste plek wat mij betreft: bovenop.

In het voorjaar 2016 was er eens een open dag in Lemelerveld bij de zweefvliegclub Aero Club Salland. Een van de grootste van Nederland. Na een proefvluchtje was ik wel verkocht. In de zomer ging ik met dochterlief een weekje zweefvliegen.

Augustus 2016 was het zover. Met een groep mensen draait een zweefvliegclub gesmeerd, dat viel mij al snel op. Ieder heeft een eigen rol en neemt ook zonder vragen allerlei klusjes voor zijn rekening. Maar vooral: elke keer met een vaste manier van werken. Het aanhaken van een vliegtuig, het starten, ophalen van het landingsveld, zelfs naar de wc lopen ging toch echt niet zomaar. En mensen spraken elkaar, vriendelijk maar resoluut, aan op fout gedrag. Eigenlijk heel logisch, maar op deze manier had ik het nog nooit meegemaakt.

Ik heb me vermaakt. Het optrekken, al heel snel gaat het 100km/uur, en daarna in de lucht suizen naar rond de 400m hoogte. Op zoek naar thermiek om nog hoger te komen. Het blijft een gekke gedachte dat zo iets simpels als thermiek, waar ook vogels volop gebruik van maken, een flink vliegtuig met twee mensen erin op kan tillen naar grote hoogten.

Het landen is eveneens een aparte ervaring. Met een snelheid van zo rond de 90km/uur land je op twee wielen, en je bent een stuk dichter bij de grond dan in een gemiddelde Airbus. Gek genoeg went het snel. Na een landing of vijf is het heel gewoon geworden.

Of ik nog ooit eens ga zweefvliegen? Wie weet. Maar er zijn nog een paar andere vliegervaringen op de bucketlist weg te werken. Dus voorlopig even niet.

 

Skiën

Over een paar weken is het weer zover. Skiën. Heerlijk. zeven dagen buiten, actief bezig zijn. Tenminste…vrienden van ons vinden skiën helemaal niet actief. Je in een lift naar boven laten slepen en vervolgens van een berg afglijden, tja…

Ik vind skiën actief genoeg. Al toen ik jong was wilde ik het. Maar er was altijd wel wat: geen geld, geen tijd, geen zin.  Pas zeven jaar geleden kwam het er voor het eerst van. Met mijn dochter op de Middelbare school. En toen was ik wel verkocht. Skiën is namelijk niet alleen leuk om te leren, maar ook om daarna gewoon te doen. Als de leercurve afvlakt, en die is inmiddels behoorlijk vlak geworden, blijft het leuk om buiten bezig te zijn. In een fraaie omgeving.

Dit jaar gaan we voor het eerst naar Frankrijk. Net als veel andere Nederlanders was het de afgelopen jaren Flachau, Kaprun, Zell am See, Saalbach-Hinterglemm, Ischl en vorig jaar Brixen im Thale. Er staan er nog een aantal op het lijstje. Gek genoeg ziet alles er op de foto’s hetzelfde uit. Als ik een foto terugzie, zou ik werkelijk niet kunnen zeggen van welk jaar en welk gebied die foto is. Maar in mijn herinnering maakt het wel uit. En het is zeker leuk om elk jaar een nieuw gebied te ontdekken. Dit jaar Frankrijk, Les Trois Vallees. Genoeg te skiën daar.

Techno optimist

Ik ben een techno optimist. Dat betekent dat ik geloof dat technologie, met alle plussen en minnen, uiteindelijk voor de mensheid meer voordelen biedt dan nadelen. Actueel is op dit moment vooral de digitale revolutie, die overigens al decennia aan de gang is maar nu pas tot zijn volle wasdom begint te komen.

Een van degenen die techno optimisme naar mijn idee bijzonder fraai onder woorden kan brengen is Erik Brynjolfsson en ik nodig u uit zijn TED Talk te bekijken:

Werkvakantie Thailand

In korte broek wandel ik zo, net als de afgelopen twee weken, naar het strand. Dertig graden en zon. Thailand. Voor de vijfde keer inmiddels combineer ik heerlijk weer met een nuttige klus. Een boek schrijven dit keer. Op het strand klap ik mijn laptop open en terwijl een onafzienbare rij verkopers van fruit, toiletrollen, zonnebrillen, fruitschalen en wat al niet in de loop van de dag voorbij trekt typ ik woord voor woord mijn hoofd leeg. Heerlijk. Niet gestoord door andere dingen, geen internet met name, maar focus. Focus die thuis wel eens een beetje ontbreekt.

20140104_110233Ik voel me hier inmiddels helemaal thuis. Het eten, het afdingen, het veilig de straat oversteken, het heeft voor mij geen geheimen meer. En als u denkt, de straat oversteken, wat kan daar nu moeilijk aan zijn? Wel, er zijn hier inderdaad zebrapaden. Soms zelfs met verkeerslichten. Tot mijn stomme verbazing zag ik eens een verkeerslicht wat zowaar werkte.  Het licht sprong op groen en zonder verder te kijken staken enkele toeristen over. Op dat moment sta ik hoofdschuddend te kijken. Dat is soort gedrag is namelijk het recept om wel heel snel in het ziekenhuis terecht te komen. Je ziet hier niet voor niets toeristen met een bruine huid en erg wit gips.

Zo meteen ga ik weer. Nog drie dagen. Heerlijk.

Hoogbegaafd

Als je zit te wachten op een allergische reactie, dan kun je Spaanse peper op je huid smeren. Maar veel effectiever is om iemand te vertellen dat je hoogbegaafd bent. En dat is eigenlijk heel gek. Want hoogbegaafdheid is net zoiets als lang of kort zijn: je kunt er niets aan doen, je hebt er ook niets voor gedaan. Het is zoals het is. Met andere woorden: het is geen verdienste. Een oude vrouw helpen met oversteken maakt je een beter mens dan het simpelweg hebben van een torenhoog IQ.

Maar er is een olifant in de kamer. Iets waar mensen het maar liever niet over hebben. Want als je lang bent, dan heb je voordeel als je het plafond in de kamer moet witten. Ben je toevallig knap (maar niet té), dan levert je dat aantoonbaar een hoger salaris op. Welk voordeel heb je van een hoog IQ? Tja. Dan wordt het heel tricky. Want een hoog IQ (maar niet té) levert je heel veel op in de huidige maatschappij. Op allerlei manieren kun je anderen net voor zijn: net wat handiger omgaan met geld, in het kiezen van spullen, je partner is waarschijnlijk ook intelligenter dan de rest en daardoor jouw kinderen ook nog eens, je komt tot een hogere opleiding en dus uiteindelijk een betere baan met weer meer geld, de kans dat je iets erft van je ouders is groter omdat die waarschijnlijk ook intelligenter zijn/waren….met andere woorden, allemaal dingen die mensen die de botte pech hebben een (onder)gemiddeld IQ te hebben wel zien maar minder eenvoudig of niet kunnen bereiken of doen.

Hoe meer je hier naar kijkt, hoe verbaasder je bent. En hoe meer je merkt hoe gevoelig dit onderwerp ligt. Want het zou best kunnen dat zelfs hele bevolkingsgroepen gemiddeld slimmer en andere dus gemiddeld dommer zijn. En waar dat dan van afhangt? Van de plek, de gemiddelde leeftijd, de cultuur of van de opgebouwde genetische code in die groep van de afgelopen eeuwen? Wie zal het zeggen. Maar het is de manier om heel veel mensen in de gordijnen te jagen. Terwijl, ALS het zo zou zijn, er toch helemaal niets bijzonders aan de hand is? Stel dat in Groenland de gemiddelde intelligentie 50% hoger zou liggen dan in de rest van de wereld. Dan is dat wederom geen verdienste van die Groenlanders. Het zou hetzelfde zijn als dat ze een beetje blauwpaarse huidskleur hebben. Wat dan op Groenland wel weer grappig zou zijn overigens. En voor degenen die mij aan gaan wrijven dat ik bevolkingsgroepen zo indeel: ik zou werkelijk niet weten of er op deze aarde zo’n ordening is aan te brengen. Alleen valt me wel op dat in Oosterse landen meer mensen gedrag vertonen dat bij een hogere intelligentie hoort dan in de rest van de wereld. En wederom, ALS bijv. Chinezen of Koreanen uiteindelijk gemiddeld intelligenter zouden zijn dan de rest van de wereldbevolking, dan is dat geen verdienste van hen of nalatigheid van de rest.

Maar merkt u nu ook aan uzelf hoe uw gevoel met u aan de haal gaat? Elke keer als ik bovenstaand stukje tekst lees is dat weer het geval.

 

Het smerigste hotel ter wereld

Een tijd geleden las ik het volgende bericht: Smerigste hotel ter wereld te koop

Al lezende schoot me te binnen: ik ken dat hotel! En inderdaad, na even checken bleek dat we inderdaad in dit hotel hadden gelogeerd tijdens onze reis in de VS. Prima locatie, dat moet gezegd. Om de hoek bij Times Square, midden in New York. Maar aan de andere kant waren ons in de lift wel de vetranden op de spiegels opgevallen. Ongeveer op dezelfde hoogte waar veel mensen hun haar op het hoofd hebben zitten. Kennelijk waste niet iedereen zijn haar hier elke dag. En in ieder geval was degene die de spiegels schoonmaakte al zeer lange tijd geleden ontslagen. Het meest bizarre wat ik in het artikel las is dat ze op een zeker moment zelfs een lijk achter de balie hebben gevonden.

Tijdens ons verblijf hebben we op de kamer zoveel mogelijk spullen niet uitgepakt maar in de koffers laten zitten, dat leek ons geen slecht idee. En toch… juist een dergelijk hotel kun je je later beter herinneren dan al die andere die we inmiddels hebben versleten. Dus hoe gek ook, komen we nog eens in New York, dan zouden we zomaar weer in dit hotel kunnen eindigen. Alleen hopelijk ook dan niet voorgoed.

Als ik nog één keer…

Als ik nog één keer iets zou mogen eten, dan zou dat rijst met bonen met satésaus en biefstuk zijn.

Als ik nog één liedje zou mogen luisteren, dan zou het Talking Heads met “Once in a lifetime” zijn:

Als ik nog één keer op vakantie zou mogen gaan, dan zou ik linea recta naar India gaan. Hoewel ik op dit moment denk dat ik er nooit meer zal komen.

Als ik nog één sport zou willen leren…dan zou ik het niet weten…

En als u iets nog één keer zou mogen doen?

Dubbel paars

Het is al vele jaren geleden. Ik woonde net op mijzelf en bedacht dat het niet moeilijk moest zijn om kunstenaar te worden. Iets creëren dat nog niet bestaat, dat moest toch beslist een eenvoudige zaak zijn. En dat is het ook. Mijn eerste kunstwerk was in een vloek en een zucht bedacht: “Dubbel paars”. Het is helaas in de loop van de jaren verloren gegaan, maar het zag er ongeveer zo uit:

dubbel-paarsU zult misschien zeggen; tja, dat is nogal eenvoudig. Maar bij mij hing het al snel aan de muur, en heeft u hetzelfde aan de muur hangen? Nee? Nou dan.

Overigens bleek de realisatie van dit idee toch nog iets minder eenvoudig dan gedacht. De verfhandel had namelijk wel een pot verf met de kleur paars die ik wilde. Maar die werd kennelijk zo weinig verkocht dat het barstte van de klontjes. En ik wilde natuurlijk wel dat mijn eerste kunstwerk de nodige kwaliteit had. Aldus nam het creatieproces langer in beslag dan ik had vermoed. Maar toen het eenmaal hing…heb ik er jaren zelf met een goed gevoel naar kunnen kijken. Het riep bij bezoekers de nodige reacties op, toch ook een teken dat het met mijn kunstenaarschap-in-de-dop de goede kant op ging.

U begrijpt, mijn kunstenaar carrière is toch gestrand. Op het gebied van verf en doek was dit mijn eerste en enige productie. Een echt collectorsitem zult u zeggen. Maar uiteindelijk zijn collectorsitems gek genoeg altijd van een kunstenaar die juist meer stukken produceert. U heeft uw kans gehad, ik heb er mijn genoegen uitgehaald. En het leven heeft verder een heel andere loop genomen.